Charakter

Westie to bardzo inteligentne psy, mają jednak tendencję do bycia upartymi. Bardzo przywiązują się do właścicieli, często do całej rodziny. Kochają chodzić krok w krok za właścicielem, czasem również siadają niedaleko i czekają, aż pan się nimi zainteresuje (a jeśli nie, potrafią ponaglić szczeknięciem lub warknięciem). Lubią głośno komunikować się z otoczeniem, co niektórym może przeszkadzać, da się jednak tak wychować West Highland White Terriera, aby był cichszy, niż standardowy przedstawiciel tej rasy. Jako, że zostały wyhodowane z myślą o tępieniu szkodników, lubią kopać - co może być szczególnie niebezpieczne dla trawnika, jeśli buszują pod nim krety, na które Westie lubią polować.

Wygląd

Typowy przedstawiciel tej rasy nie powinien przekraczać wagi 10 kg i wzrostu 30 cm. Najbardziej charakterystyczną cechą tych terierów jest ich śnieżnobiała, szorstka sierść, która tworzy na czubku głowy charakterystyczny kształt, przypominający wyglądem chryzantemę. Całości wizerunku dopełniają ciemnobrązowe oczy, prosty ogonek oraz trójkątne, stojące uszy.

Zdrowie i pielęgnacja

Westie mają piękną, śnieżnobiałą sierść - niestety kolor ten jest ciężki do utrzymania. Psa trzeba często kąpać, oraz jeszcze częściej czesać, szczególnie na brzuchu, gdzie ma najdłuższą sierść i najłatwiej o jej splątanie i zabrudzenie. Warto unikać szamponów zawierających rumianek, gdyż mogą one sprawiać, że sierść psa stanie się żółtawa, co nie wygląda zbyt dobrze.

Historia rasy

Wzmianki o białych terrierach pojawiają się od XVII wieku. Pojawiały się one w miotach terrierów szkockich oraz cairn terrierów. Rasy te były wykorzystywane głównie do polowania na szkodniki, wydry i lisy, jednak psy o białej sierści były z nich wykluczane - uważano, że się do nich nie nadają. Zaczęto je wykorzystywać do polowań dopiero znacznie później - stoi za tym również ciekawa historia. Niektóre źródła podają, iż lord Edward Donald Malcolm podczas polowania, zastrzelił własnego psa, gdyż pomylił go z lisem. Zaczął więc selekcję nowej rasy o białej sierści, tak, aby podobna pomyłka już się nie wydarzyła.