Charakter

Buldogi angielskie to przyjacielskie i z natury łagodne psy. Kochają zabawę, w szczególności z dziećmi, jednak przy zabawie zachowują się często tak, jakby zapominały o swojej masie i sile. Szkolenie buldoga jest proste, należy pamiętać jedynie o konsekwencji, oraz absolutnie nie używać siły - psy te na agresję mogą odpowiedzieć agresją. Znane są również z chrapania, często dość głośnego.

Wygląd

Ciało buldoga jest szerokie, zwarte i mocne. To stosunkowo nieduże psy, nie przekraczające 40 cm wysokości. Głowa jest stosunkowo duża w porównaniu z resztą ciała, jednak całość nie sprawia wrażenia nieproporcjonalności. Buldogi mają stosunkowo krótkie kończyny, jednak mocne i umięśnione. Krótka sierść występuje w kilku umaszczeniach: płowym, pręgowanym, białym, rudobrązowym i łaciatym.

Zdrowie i pielęgnacja

Psy te powinny być trzymane głównie wewnątrz, szczególnie podczas upałów - buldogi angielskie źle znoszą duże temperatury i podczas upalnych dni należy powstrzymać się od spacerów w ciągu dnia. Same w sobie nie potrzebują dużo ruchu, jednak należy im zapewnić sporą jego ilość, w formie zabaw lub spacerów, ze względu na ich skłonności do tycia. Z tych samych powodów należy również ograniczać ilość białka w ich diecie. Sierść buldogów nie sprawia problemów, martwe włoski można usunąć za pomocą gumowej szczotki, lub rękawicy. Szczególną uwagę należy przywiązywać do fałd na pysku - należy je regularnie czyścić, gdyż brud i wilgoć w tych miejscach może być przyczyną wielu chorób. Buldogi mogą mieć również problemy z higieną okolic genitaliów i odbytu - ze względu na budowę ciała mogą po prostu tam nie dosięgać, przez co zadanie utrzymania tych rejonów ciała w czystości spada na opiekuna psa.

Historia rasy

W trzynastowiecznej Anglii popularne były krwawe widowiska, podczas których psy walczyły z innymi zwierzętami. Przeciwko psom wystawiano różne zwierzęta, coraz większą popularność zdobywały jednak byki. W takiej walce pies miał za zadanie powalić byka poprzez wgryzienie się w jego nozdrza, uszy, lub szyję. Duże psy często ginęły podczas tych walk, zaczęto więc tak prowadzić hodowlę, aby uzyskać psy mniejsze, przez co łatwiej unikałyby byczych rogów. Uzyskano w ten sposób pierwsze buldogi, które doskonale radziły sobie w walkach. Kiedy w roku 1835 zakazano urządzania tego typu walk, buldogi zostały strącone z piedestału i stały się rasą pogardzaną. Zaczęły jednak wracać do łask, a w 1860 roku pierwsze buldogi pojawiły się na wystawach. Nie istniał jednak wtedy oficjalny wzorzec tej rasy, tak więc wystawiane buldogi różniły się od siebie wielkością lub innymi cechami. Dopiero piętnaście lat później, wraz z założeniem New Bulldog Club, pierwszego stowarzyszenia hodowców tej rasy, unormowano wygląd buldoga i wydano wzorzec. Poprzez selektywną hodowlę wzorzec został utrwalony, aż w ciągu kolejnych lat psy te stały się jednym z symboli Anglii.