Charakter

Koty somalijskie są bardzo inteligentną rasą. Bardzo szybko się uczą, w szczególności jak otwierać drzwi, szafki, niektóre potrafią nawet odkręcić kran. Kochają zwiedzać trudno dostępne miejsca w domu, tak więc, widok kota somalijskiego na zabezpieczonej przed nim półce nie powinien zaskoczyć. Wrodzonej energii tych kotów najlepiej dać ujście poprzez zapewnienie dużego terytorium - zdecydowanie nie nadają się do małych i ciasnych mieszkań. Bardzo socjalizują się z domownikami, towarzysząc przy wykonywaniu różnych czynności i wtykając nos wszędzie gdzie się da. Są przy tym dość ciche i mało rozmowne. Koty somalijskie są również bardzo uczuciowe - swoje przywiązanie często demonstrują liżąc włosy swojego człowieka.

Wygląd

Przedstawiciele tej rasy mają elegancką, a przy tym muskularną sylwetkę, z długim i puszystym ogonem. Rozwijają się powoli, ostateczny wygląd uzyskując dopiero po około 18 miesiącach. Koty te mają długie, smukłe kończyny, z wąskimi, owalnymi łapami. Głowa ma kształt klina, z łagodnymi zaokrągleniami, na której osadzone są duże, szeroko rozstawione uszy. Oczy są duże, w kształcie migdałów, żółto-brązowe lub zielone. Koty somalijskie mają bardzo gęste, miłe w dotyku futro, które na tułowiu i tylnych łapach ma średnią długość, trochę krótsze jest zaś na barkach. Na każdym włosie mają po dwa lub trzy prążki. Cenioną cechą tych kotów jest kołnierz z futra, jak również "portki" wokół tylnych łap. Mogą występować w różnych kolorach.

Historia rasy

Źródła tej rasy należy szukać u hodowców kotów abisyńskich, w których miotach, na skutek mutacji, zaczęły pojawiać się kocięta z dłuższymi włosami. Początkowo nazwano je kotami abisyńskimi długowłosymi, jednak na skutek tarć wśród hodowców zrezygnowano z tej nazwy i ochrzczono je mianem kotów somalijskich. Po raz pierwszy wystawiono je na wystawie w połowie lat 60 XX wieku. Nie zostały one uznane jako osobna rasa od razu - dopiero po pewnym czasie, gdy ich hodowla została usystematyzowana - ostatecznie stało się to w roku 1979. Mimo dość krótkiej, w porównaniu z rasą z której pochodzą, hodowli, cieszą się obecnie większą popularnością od swych protoplastów.