Charakter

Koty rosyjskie niebieskie są jedną z bardziej inteligentnych kocich ras. Z łatwością uczą się, czy to sztuczek, czy jak otwierać drzwi. Są przy tym bardzo towarzyskie i pełne energii - kochają zabawę oraz podążanie za swoim właścicielem krok w krok podczas domowych obowiązków. Są nieufne i płoche - nie lubią obcych, a na nieznane dźwięki reagować będą ucieczką i ukrywaniem się. Z czasem przyzwyczajają się do nowych właścicieli, będąc wtedy wspaniałymi kompanami, nieufność w stosunku do obcych jednak pozostaje. Nie lubią także nagłych zmian - w niektórych przypadkach nawet niewielkich.

Wygląd

Koty rosyjskie są bardzo smukłe, muskularne i mają długie łapy. Najbardziej charakterystyczną cechą ich wyglądu jest jednak futro: sprawiające wrażenie niebieskiego, w rzeczywistości jednak szare z białymi końcówkami włosów, które dają wspaniały srebrny połysk. Jest bardzo gęste i miłe w dotyku, często opisywane jako pluszowe. Przedstawiciele tej rasy mają długą, jak na koty, szyję, jednak z powodu ich gęstego futra cecha ta jest mało widoczna. Młode koty rosyjskie niebieskie mają żółte oczy, jednak dorastając, stopniowo kolor ten zmienia się na jaskrawy odcień zieleni. Ich nosy i poduszki łap również wyróżniają je wśród innych ras kotów: są lawendowe.

Zdrowie i opieka

Koty te nie sprawiają szczególnych problemów, kochają za to czesanie i czasem mogą na nie nalegać. W zasadzie jedynym problemem, z jakim może spotkać się właściciel kota rosyjskiego, jest ich ogromny apetyt. Potrafią jeść ponad swe potrzeby, a potem i tak prosić o dokładkę, co prowadzi prosto do otyłości, oraz problemów z nią związanych. Rozwiązanie jest jednak proste: wystarczy kontrolować porcje żywieniowe oraz ustalić pory karmienia.

Historia rasy

Uważa się, że koty rosyjskie niebieskie pochodzą od kotów dziko żyjących w Rosji, w okolicach Archangielska. Rosyjscy marynarze zabierali je na pokłady swych statków w charakterze maskotek przynoszących szczęście (oraz, oczywiście, aby pozbywały się szkodników które zaokrętowały się podczas cumowania w porcie), w ten właśnie sposób po raz pierwszy przybyły do Anglii, i to tam powstała pierwsza hodowla kotów rosyjskich niebieskich, nazywanych wówczas kotami archangielskimi lub kotami z Archangielska. Wyglądały inaczej niż koty znane obecnie - miały krótsze futro, krótsze ciało, miały również inny charakter, co spowodowało że na wystawach przegrywały z kotami brytyjskimi krótkowłosymi, do których były bardzo podobne. Selektywna hodowla uczyniła je jednak takimi, jakimi znamy je obecnie.

Istnieje również hipoteza, że koty te, żyjąc dziko, były przedmiotem polowań, ze względu na ich piękne, gęste futro. Nie wiadomo, czy jest to prawda, mogłoby to jednak tłumaczyć ich płochość oraz nieufność - polowania, gdyby miały miejsce, pozwoliłyby przetrwać jedynie kotom najbardziej nieufnym oraz ostrożnym w kontaktach z nieznanymi zagrożeniami.