Historia rasy

Rasa ta powstała w latach 50. XX wieku. Niektórzy amerykańscy hodowcy, w celu ulepszenia swoich kotów, potajemnie krzyżowali koty perskie z kotami amerykańskimi krótkowłosymi, oraz później z kotami rosyjskimi niebieskimi oraz burmskimi. Rezultaty tych krzyżówek zaczęły szybko zdobywać popularność, jednak fakt ten nie spodobał się innym hodowcom kotów amerykańskich krótkowłosych, którzy pozostali przy tradycyjnych metodach i nie krzyżowali swych kotów z innymi rasami. Ich protesty doprowadziły do szybkiego zaostrzenia standardu, który wykluczał jakiekolwiek ślady hybrydyzacji u kotów wystawowych tej rasy.

Jednak niektórzy z hodowców zauważyli potencjał w tych mieszańcach. Po kilku latach walki, zdołali oni w końcu przekonać w 1966 roku amerykańskie Cat Fanciers Association do wpisania tych kotów na oficjalną listę uznanych ras. Otrzymały one miano kotów egzotycznych. Wraz z oficjalnym uznaniem rasy pojawił się również oficjalny standard, który od persów różnił się w zasadzie jedynie długością sierści, oraz zniesieniem wymogu widocznego stopu. Według tego standardu koty egzotyczne można było krzyżować jedynie z kotami amerykańskimi krótkowłosymi i perskimi, co finalnie jednak zostało zmienione i koty te obecnie można krzyżować jedynie z persami. W 1976 roku na nowo wprowadzono wymóg obecności stopu, co sprawiło, że w dzisiejszych czasach koty egzotyczne to w zasadzie krótkowłose persy - standard dla tych dwóch ras różni się jedynie długością sierści.

Niektóre z kotów egzotycznych mogą posiadać również recesywny gen odpowiadający za długie futro. Jeśli dwa takie koty będą miały potomstwo, istnieje szansa na pojawienie się w miocie kota egzotycznego z długą sierścią. Takie koty, choć w zasadzie spełniają standardy rasy kota perskiego, nie są za nie uznawane - stąd czasem można spotkać się z rozróżnieniem na koty egzotyczne krótkowłose i długowłose.

Charakter

Podobnie jak koty perskie, koty egzotyczne są ciche i spokojne. Domieszki innych ras sprawiają jednak, że koty te mają zauważalnie więcej energii i są bardziej ruchliwe. Nie sprawiają jednak problemów, nie lubią też zbytnio przebywania na wysokościach - kota egzotycznego najczęściej spotkać można na poziomie kanapy.

Nie używają zbyt często swojego głosu, jednak gdy już to zrobią, nie będzie to głośne miauczenie, a raczej ciche i przyjemne dla ucha.

Są bardziej towarzyskie niż persy, nie przeszkadza im również towarzystwo przyjaznych kotom zwierząt, czy dzieci. Mocno przywiązują się do właściciela. Nie lubią samotności i nie należy zostawiać ich bez towarzystwa na zbyt długo. Ze względu na swój przyjazny charakter, koty egzotyczne są często wykorzystywane w felinoterapii.

Zdrowie i opieka

Czasem można spotkać się z określeniem, że kot egzotyczny to pers dla leniwych. Jest to poniekąd prawda, gdyż krótsza sierść sprawia, że koty egzotyczne są w stanie same dobrze o nią zadbać. Czesanie jest jednak wymagane, jednak nie jak u persów codziennie, tylko raz lub dwa razy w tygodniu.

Gdzieniegdzie można spotkać się z opinią, że koty egzotyczne zrzucają bardzo mało sierści. Nie jest to jednak do końca prawda - wszystko zależy tu od konkretnego osobnika i wśród właścicieli kotów egzotycznych pojawiają się różne opinie na ten temat.

Koty te powinny być niewychodzące, gdyż nie będą miały zbyt dużo szans w starciu z innymi wolno żyjącymi kotami lub psami, nie wspominając o innych zagrożeniach.

Podobnie jak inne zwierzęta z płaskimi pyskami u kotów egzotycznych mogą wystąpić problemy związane z nadmiernym łzawieniem, lub problemy w oddychaniu. Są jednak generalnie zdrowe i właściwie pielęgnowane mogą dożyć 15 lat lub więcej.

Wygląd

Jeśli widziałeś kiedyś zdjęcie rudego kota egzotycznego, mogło pojawić się skojarzenie z kreskówkowym Garfieldem. I prawidłowo, gdyż był on przedstawicielem właśnie tej rasy.

Kot egzotyczny może być opisany jako krótkowłosy pers i zgodnie z tym opisem, spełnia wszystkie standardy tej rasy, różni się jedynie futerkiem, które jest krótkie, gęste i pluszowe w dotyku.

Rozmiar Średni do dużego.
Głowa Okrągła i masywna, szeroka. Zaokrąglone czoło i pełne policzki. Krótki, szeroki nos, z dobrze widocznym stopem. Szeroka i mocna szczęka.
Uszy Małe, zaokrąglone na końcach, owłosione od środka.
Oczy Duże i okrągłe, osadzone daleko od siebie.
Szyja Krótka i solidna.
Ciało Szeroka klatka piersiowa, masywne ramiona i plecy. Mocno umięśnione.
Kończyny Krótkie i grube, zakończone dużymi, okrągłymi łapami z tufkami pomiędzy palcami.
Ogon Krótki, ale proporcjonalny do reszty ciała. Gęsto porośnięty krótką sierścią.
Futro Gęsta, krótka sierść. Pluszowa w dotyku.